Op maandag 23 april 2018 is er weer een Socratisch Café Gouda!

Wilt u een avond meedenken over goede zorg? We hebben op 23 april weer gesprekken met spelregels (nu op een andere locatie).  Iedereen kan meedoen.

 

Met zorg bedoelen we daarbij niet zozeer professionele zorg, maar alledaagse zorgrelaties. De een zorgt altijd, de ander zorgt soms, maar we hebben allemaal zorgtaken.

 

Dit keer wordt het een zorgdialoog met een oefening in het benoemen en afwegen van de waarden die ten grondslag liggen aan de keuzen die we maken in zorgsituaties. 

 

 

Programma voor 23 april

19:15 inloop (iets drinken)

19:45 opening en filosofische inleiding (presentatie)

20:05 pauze (iets drinken)

20:20 zorgdialogen (in 3, 4 of 5 verschillende ruimten in het gebouw)

21:55 vooruitblik en afsluiting (centrale ruimte)

22:00 napraten (iets drinken)

Datum: donderdagavond 23 april 2018

Aanvang: 19.30 uur

Locatie: Bunnik Services| Stationsplein 7A | Gouda

 

Kosten: € 7,50 incl. Te betalen bij toegang.

Dit is exclusief koffie, thee en drankjes

 

U kunt zich eenvoudig inschrijven door een mail te sturen naar

Nico Koning:   nico@nkoning.nl

Onder vermelding: “ik doe mee!”. Dat is genoeg. Wanneer u vragen heeft kunt u deze ook stellen per mail.

Op donderdag 1 maart 2018 is er weer een Socratisch Café Gouda!

We hadden op 5 februari goede gesprekken. Een paar reacties:

‘Je wordt op deze manier gedwongen na te denken voordat je gaat handelen.’

‘Het is prachtig om jezelf zo in de spiegel te zien.’

‘Het heeft me iets opgeleverd, ik sta er nu anders in.’

 

We gaan iets nieuws doen.

We stappen voorlopig af van het thema ’conflicten’ en gaan het over ‘zorg’ hebben. De een zorgt altijd, de ander zorgt soms, maar we hebben allemaal zorgverantwoordelijkheden.

 

We hebben ook dan gesprekken met spelregels. Iedereen kan meedoen.

Dit keer wordt het een zorgreflectie met een denkoefening in opmerkzaam, verantwoordelijk, competent en ontvankelijk omgaan met anderen. 

 

Programma voor 1 maart

19:15 inloop (petit café)

19:45 opening en filosofische inleiding (presentatie in de centrale expositieruimte)

20:05 pauze (petit café)

20:20 zorgreflectie (in 3, 4 of 5 verschillende ruimten in het museum)

21:55 vooruitblik naar volgende bijeenkomst en afsluiting (centrale expositieruimte)

22:00 napraten (petit café)

Datum: donderdagavond 1 maart 2018

Aanvang: 19.30 uur

Locatie: Het Verzetsmuseum | Turfmarkt 30-32 | Gouda

 

Kosten: € 7,50 incl. Te betalen bij toegang.

Dit is exclusief koffie, thee en drankjes

 

U kunt zich eenvoudig inschrijven door een mail te sturen naar

Nico Koning:   nico@nkoning.nl

Onder vermelding: “ik doe mee!”. Dat is genoeg. Wanneer u vragen heeft kunt u deze ook stellen per mail.

Volgend Socratisch Café Gouda is op 5 februari 2018

Op maandag 5 februari 2018 is er weer een Socratisch Café Gouda!

Iedereen kan meedoen, ongeacht leeftijd, opleiding, gesprekservaring. We hanteren bij zo’n gesprek wel strakke spelregels. We gaan na een korte inleiding weer in gespreksgroepen uiteen. Dit keer wordt het een deugdreflectie met een oefening in verstandig, moedig, beheerst en rechtvaardig omgaan met conflicten.

 

Programma voor 5 februari

19:15 inloop (petit café)

19:45 opening en filosofische inleiding (presentatie in de centrale expositieruimte)

20:05 pauze (petit café)

20:20 deugdreflectie (in 3, 4 of 5 verschillende ruimten in het museum)

21:55 vooruitblik naar volgende bijeenkomst en afsluiting (centrale expositieruimte)

22:00 napraten (petit café)

Datum: maandagavond 5 februari 2018

Aanvang: 19.30 uur

Locatie: Het Verzetsmuseum | Turfmarkt 30-32 | Gouda

 

Kosten: € 7,50 incl. Te betalen bij toegang.

Dit is exclusief koffie, thee en drankjes

 

U kunt zich eenvoudig inschrijven door een mail te sturen naar

Nico Koning:   nico@nkoning.nl

Onder vermelding: “ik doe mee!”. Dat is genoeg. Wanneer u vragen heeft kunt u deze ook stellen per mail.

 

Op 12 december 2017 is er weer een Socratisch Café Gouda!

Iedereen kan meedoen, ongeacht leeftijd, opleiding, gesprekservaring. We hanteren bij zo’n gesprek wel strakke spelregels. We gaan na een korte inleiding weer in gespreksgroepen uiteen. Dit keer wordt het een aristotelische oefening in het omgaan met woede.

Programma voor 12 december

19:15 inloop (petit café)

19:45 opening en filosofische inleiding (presentatie in de centrale expositieruimte)

20:05 pauze (petit café)

20:20 aristotelische oefeningen (in 4 of 5 verschillende ruimten in het museum)

21:55 vooruitblik naar volgende bijeenkomst en afsluiting (centrale expositieruimte)

22:00 napraten (petit café)

Datum: dinsdagavond 12 december 2017

Aanvang: 19.30 uur

Locatie: Het Verzetsmuseum | Turfmarkt 30-32 | Gouda

 

Kosten: € 7,50 incl. Te betalen bij toegang.

Dit is exclusief koffie, thee en drankjes

The Sound of War and Peace: WOODSTOCK!

In de muzikale lezing 'Muziek en oorlog & vrede: Woodstock!' ('THE SOUND OF WAR AND PEACE: WOODSTOCK!') neemt musicoloog, gitaarvirtuoos en organisatiekundige Rik Spann ons mee op een bewogen reis langs verschillende perspectieven op het thema Oorlog en Vrede. Hij doet dit via een muzikale en reflectieve blik op het Woodstock-festival (1969) en de rol die het festival speelde in de politieke en sociale context van de Vietnam-oorlog. Hierbij maakt hij gebruik van fascinerende filmfragmenten en vertelt hij live gespeelde muzikale verhalen rondom deelnemers aan het festival, zoals Jimi Hendrix, Country Joe and the Fish, Carlos Santana, Ten Years After, Richie Havens, Crosby, Stills, Nash & Young, Tim Hardin, Creedence Clearwater Revival, The Who en anderen.

Drs. Rik Spann (mede-oprichter van DeGoudseSchool, oprichter van de New Groove Academy) verbindt ideeën uit muziek, kunst, wetenschap en spiritualiteit met elkaar, met als doel om mensen, teams en organisaties terzijde te staan bij (complexe) veranderprocessen. Hij werkte als creatief trainer op Nyenrode Business Universiteit, inspireerde talloze organisaties (bedrijfsleven, ministeries, onderwijs, zorg) en heeft zeer ruime ervaring in het internationale lezingen - en workshopcircuit (meer dan 1500 sessies in meer dan 10 landen).

Datum: 28 september 2017

Aanvang: 20.00u - inloop vanaf 19.30 uur

Lokatie: Verzetsmuseum Gouda| Turfmarkt 30 in Gouda

Entree: € 2,50

Let op: reserveren is verplicht.  Via e-mail: info@verzetsmuseum-zh.nl of tijdens kantooruren via telefoonnummer 0182-520385.

 

Mind of The Universe | VPRO

Op zondag 16 juli jl. werd door de VPRO 'Mind Of The Universe' uitgezonden met Robert Dijkgraaf.

Daarin wordt zeer goed verwoord wat ook in het Mini Symposium Technologie & Spiritualiteit is neergezet. Een reden om rondom het thema Technologie en Spiritualiteit volop door te gaan!

Lees ook meer in het verslag van het MiniSymposium!

Over de uitzending

Hoe ziet onze wereld er morgen uit? In deze terugblik op de uitzendingen interviewt Robbert Dijkgraaf drie uitzonderlijke verbinders, onderzoekers die hun sporen in de wetenschap hebben verdiend. Robbert Dijkgraaf blikt terug op de afgelopen negen uitzendingen. Hoe ziet onze wereld er morgen uit? Als we onszelf kunnen programmeren, ons DNA kunnen veranderen, we de kwantumwereld betreden, tijd en ruimte geen geheimen meer hebben en robots ons begrijpen en zelfs slimmer zijn, wat is onze plaats dan in de wereld, in het universum. Zijn wij slechts een radertje in de voortgang van de evolutie? Maken wij een nieuwe natuur, maken we nieuwe organismen, maken we onszelf onsterfelijk, creëren we onze eigen ondergang, gaan we tussen de sterren wonen of in een virtuele realiteit? Robbert Dijkgraaf gaat zelf op stap en interviewt drie uitzonderlijke verbinders, onderzoekers die hun sporen in de wetenschap verdiend hebben. Hij richt samen met hen zijn blik op de horizon en probeert te verkennen wat zich op en zelfs achter die horizon bevindt. Wetenschappers in deze aflevering: Lord Martin Rees, 'Astronomer Royal' (UK). Eén van de sleutelfiguren in het denken over de toekomst van de mens in de ruimte; Jennifer Chayes, mathematisch fysicus (VS). Als Director Microsoft Research mede-architect van technologieën zoals social networks, learning algorithms die ons leven nu en in de toekomst ingrijpend zullen veranderen; George Whitesides, chemicus (VS). De meestgeciteerde nog levende chemicus werkt aan Harvard aan een breed scala aan onderwerpen, van spotgoedkope medicijnen voor ontwikkelingslanden tot het creëren van leven uit dode materie.


Bron: VPRO

Verslag Mini Symposium Technologie & Spiritualiteit

Een studiemiddag op zoek naar het gesprek tussen technologie en spiritualiteit

Op 29 juni 2017 vond op de Radboud Universiteit in een samenwerking tussen DeGoudseSchool en het Titus Brandsma Instituut volgens de aanwezigen een boeiend en inspirerend mini-symposium plaats over de ontwikkelingen in de samenleving op het gebied van technologie met daarbij de vraag wat in dat kader de spiritualiteit voor ons kan betekenen.

Professor Ben van Lier, directeur Strategy en Innovatie bij Centric en onder andere hoogleraar aan de Steinbeis University Berlin, schetste in zijn lezing een breed perspectief van technologische ontwikkelingen. De tendens is daarbij is dat systemen steeds slimmer worden en meer en meer met elkaar gaan communiceren en betekenis zullen geven aan data.

We denken traditioneel in objecten maar elk object transformeert meer en meer naar een Cyber Physical System. Het zal daarom in de toekomst meer en meer gaan over de verbindingen tussen de objecten en minder over de systemen An sich. We gaan naar andere systemen van werkelijkheid. De autonomie van de gebruiker staat op het spel omdat alle veranderingen zullen komen van de informatie/ en de data en minder vanuit het object. Ben poneerde de stelling dat op dit moment 70% van alle producten in de wereld wordt verhandeld op basis van algoritmen, maar dat deze vaak nog gebaseerd zijn zijn op aannames van het denken van net na de tweede wereldoorlog tot het midden van de jaren negentig.

De aannames zitten in de software. Samengevat: wij zullen ons opnieuw moeten positioneren ten opzichte van de technologie. Aan het eind van zijn betoog maakt hij nog een uitstapje naar het thema Algoritmen en Ethiek met als thema om over na te denken: hebben we in het kader van deze ontwikkelingen nog een goed antwoord op de vraag: wat is goed en wat is fout? Voor wat betreft technologie dragen we de verantwoordelijkheid aan hen over in plaats van het feit dat de technologie iets voor ons doet. We zullen opnieuw na moeten denken over de wijze waarop we denken en eigenlijk machines een vorm van moraliteit leren. 

Jonne Hoek, als PhD-scholar verbonden aan de universiteit Twente bij professor Pieter-Paul Verbeek en bij professor Ciano Aydin en fellow van het Titus Brandsma Instituut, ging vervolgens op de vraag in: Hoe cultiveren we omgang met het niet-weten in een wereld die bol staat van technologie? Technologie is het medium waarin de mens zich beweegt. Zoals de vis in het water en het zoogdier door de lucht, zo leeft de mens in en door talloze technologieën. Mens en techniek hebben elkaar altijd vergezeld. Het besef is alom: ‘des te meer ik weet, des te beter weet ik, dat ik niet weet. Door vertaald: des te meer ik maak, des te beter maak ik wat ik niet maak. Jonne verwees naar Cusanus en Jaspers: ‘In het volledige weten van de wetenschap wordt eerst het werkelijke niet-weten ervaren’.

Volgens Luhman ontstaat er daarmee juist een risicobewustzijn. We zullen ons tot deze wereld moeten verhouden en moeten er maar wat van maken. We lopen tegen de grenzen van ons kijken aan: we zien de dingen, zoals ze aan ons doen verschijnen. Niet zoals ze ‘in zichzelf’ zijn. Onze kennis is technologisch gemedieerd. De technologie openbaart wat we zien én (daarmee) wat we niet zien. Is er nog wel ruimte in het niet-zien?  Zijn belangrijkste conclusie is dan ook dat we vandaag de dag in een technologische grenssituatie zitten: we kunnen ons niet anders dan ons technisch tot de wereld verhouden. We moeten er wat van maken! Immers alleen in die grenssituatie wordt je opgeroepen om te erkennen: dat kan ik niet maken, nl. dat wil ik niet doen, zo ben ik niet, dat is de mens niet!

En daarmee zijn we terug bij het thema: we zullen machines een vorm van moraliteit moeten leren en daarmee wordt in de omgang met het niet-weten een brug geslagen tussen de werelden van de technologie en de spiritualiteit.

Het minisymposium werd afgesloten met veel ruimte voor discussie en dialoog met beide inleiders. De levendige discussie geeft aan hoezeer het thema de aanwezigen geraakt heeft. Er komt dan ook zeker een vervolg op dit mini symposium!

Deelnemers over het Mini Symposium Technologie & Spiritualiteit

Op donderdag 29 juni 2017 vond het Mini Symposium Technologie & Spiritualiteit plaats op de Radboud Universiteit in Nijmegen.

Benieuwd wat de deelnemers ervan vonden? Lees hier hun reviews!

 

Ik vond het een zeer inspirerende bijeenkomst. Ik was vooral benieuwd hoe technologie en spiritualiteit volgens de sprekers raakt aan het ‘eigenaarschap’ van mensen in hun werk. Verassende uitkomst voor mij was dat we af moeten van de gedachte dat technologie de mens ondersteunt omdat de technologie steeds meer verantwoordelijkheid gaat nemen. Wat is dan ethisch juist? Welke keuzen leiden tot welke gevolgen? En wie geeft nog leiding aan wat, wie en hoe?

Volgens de sprekers is een nieuw mensbeeld ten aanzien van de techniek nodig om de 4e industriele revolutie met haar kwantum techniek te kunnen blijven volgen. Een mooie afsluiter was de opmerking dat we in ons mens-zijn op ieder niveau in een (productie) proces altijd een ’stop’ moeten kunnen inbouwen. Op de werkvloer, waar dan ook, is dat voor mij de perfecte basis voor ‘eigenaarschap’ die in alle lagen van de organisatie moet worden gesteund. Dan realiseren we leiderschap vanuit een diep moreel besef.

-----T. de Rek

 

Ik heb er een hele agenda van vraagstukken bijgekregen, maar ook bevestiging van vragen die al bij mij leefden en die ik elders nog weinig zag gesteld.

-----D. Kalverkamp

 

Een uitermate betekenisvolle bijeenkomst. Zou het kunnen dat lerende computers onderling, en zonder tussenkomst van de mens, tot en betere ethiek komen?

-----C. Hoogendijk

 

Boeiende middag en ‘we zijn gewaarschuwd’!

Blijf alert!

-----T. van Son

 

Het was een interessante sessie gisteren! Ik vond vooral Ben van Lier heel goed: hij weet veel van de techonologische ontwikkelingen en verbindt die inzichten met maatschappelijk belangrijke vragen.

-----T. Drijvers

 

 

Ervaringen in het Socratisch Café

Het was weer een mooie dynamische bijeenkomst afgelopen maandag!

Dit zijn ervaringen van deelnemers:

Mijn situatie werd niet gekozen en toch was het gesprek ook voor mijn situatie behulpzaam..

‘Het ging van een chaos in mijn hoofd uiteindelijk naar een gestructureerd geheel..

‘Het is heerlijk om zo de tijd te nemen om af te tasten, om ruimte op te zoeken, en zo mezelf te leren kennen..

‘Het mooie was dat iedereen zichzelf zichtbaar maakteen ieder er ook iets voor terugkreeg..

‘Ik ben dit soort gesprekken totaal niet gewend, maar ik merk wel dat zo'n structuur echt helpt..

‘Het leuke is dat ik verschillende alledaagse oplossingen hoor, die wel allemaal voor de hand liggen, maar waar ik toch zelf niet op kwam..

‘Ik wilde alleen luisteren, maar dat liep toch anders..

‘Ik heb heel wat geleerd, ik ben gesterkt..

‘Ik ga altijd heel vredig weer naar huis. Alsof er opgeruimd is..

Socratisch Café Gouda weer op 8 mei a.s.

Gespreksvorm maandagavond 8 mei: Deugdreflectie

Bij het begin zal Nico Koning uitleg geven over de achterliggende gedachte en de procedure van een deugdreflectie. Daarna gaan we weer in groepen uiteen, elk onder leiding van vier of vijf oudere en jongere ervaren gespreksleiders.   

Wat is een deugdreflectie?

Er is bij deze gespreksvorm geen thema. We spreken wel over een  praktisch probleem: ik zit in een bepaalde situatie en ik vraag me af waar ik hier goed aan doe. Het kan ook een situatie zijn waarbij je je achteraf afvraagt: heb ik daar op deze manier toen wel goed aan gedaan?

Vervolgens kiezen we 1 van de 4 z.g. kardinale deugden, namelijk verstandigheid, moed, maat of rechtvaardigheid.  We kiezen de deugd die je in de te onderzoeken probleemsituatie het hardst nodig hebt. Daarbij zoeken we met een zoekprotocol naar het JUISTE MIDDEN om uiteindelijk op een bezonnen manier met de situatie te kunnen omgaan.

Datum: maandag 8 mei 2017

Aanvang: 19.30 uur

Locatie: Het Verzetsmuseum | Turfmarkt 30-32 | Gouda

Kosten: € 10,00 incl. 2x koffie of thee. Te betalen bij toegang

 

 

 

Het gaat goed met het Socratisch Café Gouda!

Socratisch Café Gouda

Nieuwe gesprekken op donderdag 6 april om 19:30 uur in het Verzetsmuseum

Een doorgaand succes

Het gaat goed met het Socratisch Café Gouda. We hebben nu twee bijeenkomsten gehad met elk rond de 40 deelnemers. Onze verwachtingen zijn overtroffen.

Op 26 januari spraken we over tolerantie. Op 27 februari deden we een oefening in tolerantie, namelijk in het omgaan met gevoelens van afkeer. Na een inleiding begaven 4 groepen zich naar verschillende ruimten in het Verzetsmuseum.
Deelnemers gaven na afloop aan dat deze methode van uitwisseling verder helpt om beter na te denken bij wat je doet en daardoor in vergelijkbare situaties verstandiger te reageren. Zie ook de blog over de laatste bijeenkomst en de nieuwe column van Beatrijs Lubbers.


Twijfelen

We gaan door met dit soort gesprekken, maar kiezen ook steeds weer nieuwe vormen. Maar we blijven luisteren naar elkaar. We blijven praten volgens spelregels. En we blijven bereid tot twijfelen.

Nieuwe gesprekken

Inmiddels komen de aanmeldingen binnen voor ons 3e gesprek, zowel van eerdere deelnemers als van nieuwe deelnemers. Op donderdag 6 april vinden die plaats in het Verzetsmuseum. Er zal dan ook een vijfde (jonge) gespreksleidster meedoen.

Dit keer doen we een z.g. socratische dialoog. Dat is een soort waardenonderzoek.

Wat is een socratische dialoog?

Er is bij deze gespreksvorm geen thema. We spreken wel over een  praktisch probleem: ik zit in die en die situatie en ik vraag me af waar ik hier goed aan doe. Het kan ook een situatie zijn waarbij je je achteraf afvraagt: heb ik daar op deze manier wel goed aan gedaan?

Daarbij zoeken we naar ‘essenties’, dat wil zeggen naar de waarden die onder onze keuzen liggen. We stellen de vraag wat ons in zo’n situatie het meest aan het hart gaat. Zo proberen we de waarden te benoemen die aan onze keuzen ten grondslag liggen. We vragen onszelf vervolgens ook af welke persoonlijke kwaliteiten je in zo’n situatie moet opbrengen om aan die waarden recht te doen.

Recensie Socratisch Café Gouda: Ik kan toveren

 

Door: Beatrijs Lubbers

Geplaatst in:  Weekblad deGouda

Ik kan toveren

De eerste bijeenkomst van het Socratisch Café in Gouda was veelbelovend en smaakt naar meer. Het klinkt nogal elitair: een socratisch gesprek en ook nog over het in deze tijd heftige onderwerp “tolerantie”. Maar je hoeft zeker geen universitaire opleiding gehad te hebben om mee te kunnen doen in dit café. En ook HBO is niet nodig. Je hoeft maar 3 dingen te kunnen: 1) luisteren 2) je aan de spelregels houden en 3) kunnen twijfelen.

Eigenlijk moet je 3-5 dagen met een groep met deze methode aan de slag gaan en in vrijwel alle gevallen wordt er dan volledige consensus bereikt.

Wij hadden maar één avond en het werd dus een vluggertje: Toveren genaamd. En tot mijn grote verrassing lukte dat. In een uur tijd kwamen we in een goede sfeer met elkaar verder met het onderwerp. Iedereen had zijn inbreng en samen bouwden we aan de toren van Babylon. De dagen erna groeide de toren in mijn hoofd verder: wat zou het mooi zijn om met een betrokken groep Gouwenaars 3 tot 5 dagen bij elkaar te komen: de bestuurders van alle moskeeën, een flinke groep Islamitische vrouwen, vertegenwoordigers van de Raad van Kerken, een stel Goddeloze Gouwenaars, ambtenaren van de gemeente, leden van de wijkteams een paar wethouders en de kinderburgemeester. En dan na 3 tot 5 dagen komt er een witte rookpluim uit de schoorsteen: we zijn eruit. Er is volstrekte consensus over de vestigingsplaats van de Goudse moskeeën, het islamitische centrum en het vrouwencentrum. De financiering is rond en we kunnen morgen beginnen. Het geruzie is afgelopen. Om dit te bereiken hoeven we maar 3 dingen te kunnen: luisteren, spelregels respecteren en kunnen twijfelen.

Aanmelden kan bij het Socratisch café. De volgende bijeenkomst is op maandag 27 februari in het café van het Verzetsmuseum.

 

Socratisch Café Gouda: Nieuwe gesprekken op maandag 27 februari in het Verzetsmuseum

Socratisch Café Gouda: Nieuwe gesprekken op maandag 27 februari in het Verzetsmuseum

 

Een succes

Op 26 januari werd het Socratisch Café Gouda geopend. We waren met 40 mensen, inclusief de 4 gespreksleiders. De deelnemers werden na een half uur ingedeeld, waardoor ieder in gesprek kwam met een kleine groep anderen. De gesprekspartners waren dus minstens gedeeltelijk onbekenden voor elkaar. En toch waren in alle vier groepen al snel vrij diepgaande gesprekken, dankzij de gekozen socratische methode. Meerdere deelnemers gaven te kennen ‘aan het denken’ te zijn gezet of ‘aan het twijfelen’ te zijn gebracht. Positief gewaardeerd werd het ‘uitdiepen van ervaringen’ en ‘onderwerpen vanuit een ander gezichtspunt bekijken’. Lees hier ook de column van Beatrijs Lubbers.

 

Nieuwe gesprekken

We gaan op maandag 27 februari met deels dezelfde en deels nieuwe deelnemers weer praten over TOLERANTIE, maar op een nieuwe manier. Nu staat centraal het oefenen in het OMGAAN MET AFKEER. Verdraagzaamheid draait om het overwinnen van gevoelens van afkeer, zonder die afkeer te ontkennen of weg te drukken. Het gaat ook bij deze gespreksvorm om een gemeenschappelijke zoektocht en niet om een discussie.

 

Is het Socratisch Café wel iets voor u?

WAT MOET JE WETEN om deel te kunnen nemen?
Antwoord: niets, behalve het adres + tijdstip waar je moet zijn.

WAT MOET JE KUNNEN om deel te kunnen nemen
Antwoord: 3 dingen:

  1. Kunnen luisteren naar een ander
  2. Spelregels kunnen accepteren
  3. Kunnen twijfelen.

Dat is genoeg, maar het is zeker niet niks.

Wat is een aristotelische oefening?

In een aristotelische oefening wordt eenemotie gekozen, b.v. woede, angst, verdriet, mededogen. Dit keer nemen we de emotie afkeer (of walging). Uit verschillende afkeerervaringen van deelnemers wordt één afkeermoment van één van hen gekozen om uit te diepen. De anderen leven zich in deze situatie in en bedenken een reactie die te weinig recht doet aanhet gevoel van afkeer. Ook bedenken ze het andere uiterste: wanneer laat je je te veel door dit gevoel meeslepen? We zoeken het juiste midden met behulp van de 5 vragen die Aristoteles daarbij stelde, aangevuld met nog een vraag uit de modernere emotietheorie van Martha Nussbaum.

Je bent welkom! Doe mee en schrijf je in!

dit evenement heeft reeds plaatsgevonden

Eerste Socratisch Café Gouda is een groot succes!

Met meer dan 30 deelnemers was de aftrap van een nieuw Socratisch Café in Gouda een groot succes! De bijeenkomst vond plaats op donderdagavond 26 januari in het Museumcafé Gouda.

 Enkele Reacties van deelnemers: ˜

  • De avond was voor mij geslaagd. Het was een leuke groep mensen met elk een eigen inbreng zodat je de onderwerpen ook eens vanuit een ander gezichtspunt kan bekijken waar je zelf niet op gekomen bent…
  • De avond heeft mij mooie dingen gebracht…
  • Ik moest bij elke stap echt nadenken…
  • Ik werd meer dan eens aan het twijfelen gebracht…
  • Door zo te praten komen we steeds een beetje dieper…
  • Ik voel me juist stapjes hoger komen, in de richting van het licht als het ware…
  • De sleutel tot begrip is communicatie, naar elkaar luisteren: Wíl je naar elkaar luisteren?
  • Interessanter is het persoonlijke en niet zozeer het politieke. Tolerantie is loos als het op afstand blijft…
  • Hoe zou ik zelf reageren als ik geconfronteerd werd met……?
  • Tolerantie heeft veel te maken met je eigen verwachtingen over anderen. Verwachtingen kaderen onze opvattingen…
  • Prettige manier van uitwisseling, rustig, zou wel wat meer ervaringen willen uitdiepen…
  • Zette me aan het denken over mijn eigen ‘angst’: ben ik nou een oude zeur aan het worden of moet ik wel aanspreken? En hoe dan?

Ervaringen van een gespreksleider:

Bij mij in de groep:

  • Waardeerden deelnemers de rust in het gesprek
  • Zijn mensen tot inzichten gekomen
  • Zijn mensen aan het denken gezet
  • Vonden deelnemers het heel waardevol om van anderen te horen wat zij dachten.

 

Binnenkort volgt informatie over het volgende Socratisch Café!

Socratisch Café 26 januari 2017

Start Socratisch café

De eerste bijeenkomst van het Socratisch Café Gouda wordt geopend door wethouder Daphne Bergman.

Thema

De eerste keer praten we over TOLERANTIE volgens het gespreksmodel TOVEREN.
Daarin zitten de volgende gespreksfasen: Tijd – Onderwerp – Vragen – Ervaringen – Reacties – Essenties – Nakaarten.

De gespreksleiders zijn geschoold in het leiden van gesprekken volgens diverse varianten van de socratische gespreksvorm

Locatie en tijdstip

Datum: 26 januari 2017
Aanvang: 19.30 uur
Locatie: Museum Café Gouda | Achter de Kerk 14 | Gouda
Kosten: €10,00 incl. 2x koffie of thee
Studentenkorting: 50% Gebruik kortingscode: STDE543

Werkvorm

We werken deze keer in gespreksgroepen. In latere bijeenkomsten zullen we ook andere modellen gebruiken, b.v. de dilemma-training, de puntreflectie, de aristotelische oefening en de socratische dialoog. eze werkvormen hebben vaak geen thema als uitgangspunt, maar een praktisch probleem: ik zit in die en die situatie en ik vraag me af waar ik hier goed aan doe. Daarbij zoeken we (net als bij ‘toveren’) naar ‘essenties’, dat wil zeggen naar de waarden die onder onze keuzen liggen. We stellen de vraag wat ons in zo’n situatie het meest aan het hart gaat. We vragen onszelf ook welke persoonlijke kwaliteiten je in zo’n situatie moet opbrengen

 

Meer informatie

Meer informatie: Nico Koning | e-mail:  nico@nkoning.nl

Meer informatie over socratische gespreksvormen en praktijken:
Socratisch Café Nederland
Het Nieuwe Trivium

Dit evenement heeft reeds plaatsgevonden

Nu verkrijgbaar bij managementboek.nl: Europa heruitvinden

Europa heruitvinden - Een nieuw perspectief op Europa

Auteurs: Teun Hardjono, Hubert Beusmans

Het gaat niet goed met de Europese samenwerking. Het komende verkiezingsjaar lijkt cruciaal te worden voor het voortbestaan van de Unie. Italië is na het laatste referendum in een onzekere politieke situatie beland.

Samenvatting
Er is veel gezegd en geschreven over Europa en de Europese samen¬werking. Maar één perspectief ontbreekt, de Europese samenwerking bekeken vanuit een bedrijfskundige blik. In Europa heruitvinden doen Teun Hardjono en Hubert Beusmans dat wel, en wat opvalt is dat de ontwikkeling van de Europese samenwerking lang modelmatig verloopt. Als een succesvolle organisatie. Maar vanaf het Verdrag van Maastricht wijkt de ontwikkeling van de Europese Unie steeds meer af van het gehanteerde model. Om met een bedrijfskundige term te spreken, Europa stevent af op een faillissement.

De toepassing van het Vierfasenmodel biedt de mogelijkheid om een verklaring te geven voor de benarde situatie waarin de Europese Unie zich nu bevindt. Los van nationale, politieke of economische belangen. Tevens toont het model hoe het verder fout kan gaan, maar nog veel be-langrijker, welke maatregelen nodig zijn om de Europese samenwerking te laten voortleven. De ontwikkeling van de Europese samenwerking vormt een cyclus. Hardjono en Beusmans tonen aan hoe een nieuwe cyclus te beginnen en daarmee de heruitvinding van Europa. Dit zou mogelijk kunnen resulteren in het vervangen van het ideaal van ‘nooit meer oorlog’ door een Europese samenleving ingericht naar een duurzame integrale ecologie.

Europa heruitvinden

Europa heruitvinden

Door: Teun Hardjono en Hubert Beusmans

In het webessay “kruispunt Europa” gepubliceerd in mei 2015 door het WetenschappelijkInstituut van het CDA, laten, de auteurs aan de hand van het wetenschappelijk gevalideerde Vierfasenmodel (1995). De analyse langs dit beschrijvende model, zien dat de Europese Unie zich als organisatie niet anders gedraagt dan willekeurig andere organisatie. 

Elke organisatie vindt haar oorsprong in een droom, een ideaal of in een beeld waar het in essentie om gaat. Voor Europa was dat “nooit meer oorlog”. Die oorsprong wordt gevoed uit wat men het spiritueel en intellectueel vermogen van een organisatie kan noemen. De fase waar de organisatie zich op dat moment in bevindt is de creativiteitsfase waarin ondernemerschap en innovatie centraal staan. In die fase is ook het hebben van het zogenoemde socialisatievermogen van groot belang. Een mooie illustratie van wat men onder socialisatievermogen kan worden verstaan geeft Frans Timmermans in zijn boekje “Broederschap”, pleidooi voor verbondenheid. In de literatuur komt men het begrip socialisatievermogen ook wel tegen onder de termen als “sociaal vermogen” en “bekwaamheid tot samenwerken”. In een visie document, heeft het Christelijk-Sociaal congres het over “De kracht van verbondenheid”. 

Elke organisatie moet over vier vermogens kunnen beschikken. Naast de reeds genoemde moet er ook commercieel vermogen en materieel vermogen zijn. Er zullen afnemers, klanten, leden, aanhangers gevonden moeten worden. De handel moet op gang komen en op gang blijven. Met het materieel vermogen moet gedacht worden aan het geheel van geld en goederen. Een verwoest en hongerig Europa zorgt na WO II voor genoeg vraag en de VS vulde met de Marshallgelden het tekort aan materieel vermogen aan. 

Als een organisatie te lang in de fase van creativiteit blijft hangen ligt hobbyisme op de loer. In Europa is men tijdig overgestapt naar de tweede ontwikkelingsfase, namelijk de effectiviteitsfase. In deze fase worden de dromen en idealen concreet gemaakt en bevlogenheid maakt plaats voor pragmatisme. De roep dat het allemaal anders moet wordt ingeruild voor zakelijk calculeren, wat levert iets op en wat niet, voor procedures en systemen en voor het geloof en vertrouwen in macro economische modellen. Vergroten van het commercieel vermogen staat voorop de interne markt wordt groter en meer materieel vermogen lonkt. Echter niet alleen het spiritueel en intellectueel vermogen komt onder druk te staan, maar ook het socialisatie vermogen. In Europa zien we dat vanaf de vijftiger jaren vertaald in het ontstaan van tal van structuren van de Europese instituties, zoals het sectorenbeleid, waarvan het gemeenschappelijke landbouwbeleid het meest in het oog springt. Zoals elke fase heeft ook effectiviteitsfase zijn valkuil, namelijk verkokering. Wie herinnert zich niet de boterbergen, vleesbergen en wijnplassen. De Europese Unie stapte net op tijd over naar de derde fase, de zogenoemde efficiency fase. 

Het verdrag van Maastricht kan als markeringspunt worden gezien. Met de val van de Berlijnse muur viel en de implosie van SovjetUnie, leek het idee van “nooit meer oorlog” dichterbij dan ooit. Overigens ook die gebeurtenissen zijn voor veel jongeren alweer gebeurtenissen uit vervlogen tijden. In Europa zien we dat zowel het spiritueel en intellectueel als het socialisatie vermogen vrijwel geheel verdampen. 

Ondanks de euforie van de jaren ‘90 is dit misschien wel het grootste drama dat de Europese Unie is overkomen. Valt het iemand te verwijten? De spectaculaire expansie van de Europese Unie in die jaren vormde niet echt het klimaat om ideologische, sociologische, economische en materiële verschillen al te scherp aan de orde te stellen. In zo’n efficiency fase staan winst en markt, materieel vermogen en commercieel vermogen, in het centrum van de belangstelling. Nog steeds wordt in de hele breedte van het maatschappelijk spectrum gelooft dat argumenten welke terug te voeren zijn op markt en geld overtuigend genoeg zijn. Wat men daarbij vergeet is dat erosie van het socialisatie en spiritueel en intellectueel vermogen leiden tot een groot gevoel van onbehagen en onverschilligheid en uiteindelijk zelfs tot boosheid en agressie kan leiden. Dit is wat Europa nu overkomt. In begin valt dat misschien niet zo op, maar wreekt zich juist op het moment dat de organisatie onder druk komt te staan. De economische crisis en het Griekenland drama zijn voorbeelden van dergelijke druk, die ook nog eens enorm is toegenomen met de migrantenproblematiek. De verschuiving van de geopolitieke verhoudingen doen daar ook al geen goed aan en wie weet is de Brexit de druppel die de emmer doet overlopen. 

De efficiency fase kenmerkt zich door een ongebreideld geloof in de zegeningen van maximalisatie, centralisatie van de macht, specialisatie, standaardisatie, synchronisatie en concentratie van activiteiten. De visie van de liberaal Guy Verhofstadt over hoe het nu verder moet met Europa is doordrengt van dit centralistisch denken. De valkuil van de efficiency fase is vervallen in bureaucratie, waarbij samenwerking niet langer tot meer synergie maar tot stroperigheid en uiteindelijk stilstand leidt. Of de Europese Unie al echt verbureaucratiseerd is verschillen de meningen, maar de groep dat daar rotsvast van overtuigd is, groeit met de dag. 

Nu het erop lijkt dat de ontwikkeling van de Europese Unie zich langs de lijn van het beschrijvend bedrijfskundig model lijkt te ontwikkeling is het misschien de moeite na te gaan wat het model voor mogelijke vervolgstappen ziet. Er zijn vier scenario’s denkbaar. De eerste optie is we gooien de handdoek in de ring. We verkopen de boel en laten anderen bepalen wat er gebeuren moet. Verkopen is voor een bedrijf misschien makkelijker voorstelbare optie dan voor een economische/politieke unie als de Europese Unie, maar misschien is China geïnteresseerd of anders Poetin wel. Een tweede optie is repareren. Voor hen die alleen geld en markt zien, misschien een reële optie, maar dan zou het op peil brengen van socialisatievermogen toch echt een voorwaarde zijn. Niet eenvoudig als het socialisatievermogen een blinde vlek is. 

De derde optie is terug naar de effectiviteitsfase. Het heeft er alle schijn van dat dit de optie is waar Cameron van hoopte dat dit binnen de Europese Unie zou kunnen. Duidelijk is dat het pro Brexit kamp, daar anders over dacht. “Terugkeren naar een vorige fase” is een reële optie die in het bedrijfsleven wel vaker wordt gevolgd. Echter, zo leert de praktijk, die optie heeft een hoge prijs die ook nog maar eens betaald moet kunnen worden. Men verliest geld (materieel vermogen) men verlies markten (commercieel vermogen), de interne verhoudingen komen onder druk te staan, men verliest socialisatie vermogen en de denkkracht wordt voor andere dingen ingezet dan de primaire taak van de organisatie. Vergissen we ons of zien we al dat het Verenig Koninkrijk bezig is die prijs te betalen al voor het daadwerkelijk verlaten van de Europese Unie een feit is. 

De vierde optie is doorstappen naar de vierde fase van het model. Het introduceren van een periode van grotere flexibiliteit, waarbij saamhorigheid niet wordt afgedwongen door regels en procedure, maar vooral het onderstrepen van de gemeenschappelijk waarden en het streven naar een gemeenschappelijk ideaal. Anderen hebben het ook opgemerkt, er moet een alternatief komen voor “nooit meer oorlog” die ook generaties aanspreekt, die nog nooit een oorlog hebben meegemaakt. 

Doorstappen heeft niet alleen onze voorkeur omdat het naar ons inzicht voordeliger is, maar omdat het ingaan van een nieuwe cyclus dichterbij brengt. Een nieuwe cyclus gekenmerkt door creativiteit waar innovatie een regel is en geen uitzondering, waarin maatschappelijke innovaties een kans krijgen om zo de mogelijkheden die de huidige technologische ontwikkelingen voor ons in petto lijken te hebben ook daadwerkelijke binnen handbereik komen en om antwoorden te vinden voor de grens overstijgende vraagstukken als klimaat, schaarste, armoede, vrede en veiligheid. 

Om tot een flexibeler Europa te komen zullen wel de handen uit de mouwen moeten worden gestoken, net zo als dat direct na WO II is gebeurd. Het denkvermogen van de Europese Unie zal moeten worden geactiveerd om de nieuwe situatie te verankeren in een nieuwe gedachte. Het draagvlak dat gecreëerd is zal er voor zorgen dat de gedachte ook werkelijk gedeeld wordt door de Europese bevolking en haar leiders. In deze fase zal Europa opnieuw gedefinieerd worden en vastgelegd in een nieuw verdrag. Deze nieuwe fase zal uiteindelijk zorgen voor een Europa met innovatieve kracht. Het betreft een nieuwe institutionele orde en er zal een verdieping van de interne markt plaatsvinden. Waarschijnlijk zal er sprake zijn van een Europa van regio’s (Schotland? Catalonië? Vlaanderen? Beieren? …..) in plaats van natiestaten. Sterk doorgevoerde subsidiariteit in plaats van centraal opgelegde standaardisatie. 

Omdat dit te realiseren moet de hoogste prioriteit worden gegeven aan vier onderwerpen: Er moeten verhalen komen die Europa positief weet te verbinden aan de realiteit van het leven van de gewone burger. Verhalen moeten een context bieden waarbinnen verandering kan plaatsvinden. Ten tweede moet het ontwikkelen van het spiritueel en intellectueel vermogen van Europa een boost krijgen. De encycliek Laudato Si van Paus Franciscus, maar ook de humanistische erfenis nagelaten door vele Europese filosofen, te beginnen bij Erasmus geven daar mooie aanknopingspunten voor. Ten derde moet de economie van Europa flexibiliseren. Voorwaarde voor flexibel handelen is dat Europa financieel op orde is en er zo budgettaire ruimte wordt gecreëerd. Het Europa van verschillende snelheden lijkt ons geen slecht idee en misschien moeten toch eens worden nagedacht op de Europa opsplitsen in Neuro en een Zeuro toch geen perspectieven biedt. Ten vierde moet Europese democratisch stelsel tot in de haarvaten van Europa op de schop. Standpunten worden nu nog veel te veel bepaald door de vraag: what’s in it for me? Dit is vooral ook een standpunt van lidstaten die vertegenwoordigd worden door een regering welke de eigen achterban enkel succes wil verkopen. Het Europese cherry picking is tekenend voor deze toenemende narcistische politiek. Terwijl democratie juist gebaad is bij solidariteit tussen verschillende groepen, ontwikkelt de samenleving zich de kant van polarisering op. De politiek reageert te veel op de waan van de dag en grote, vaak complexe, vraagstukken worden overgeslagen. Daarnaast heeft de sociale media een sterk invloed op het fragmenteren van belangen. Alle issues worden geproblematiseerd, individuele problemen met individuele oplossingen worden verheven tot algemene problemen met algemene regels als oplossing. Hierdoor blijft de focus op de lange termijn achter. Betrokkenheid van de burger middels een publiek debat is in Europa totaal afwezig. Niet alleen op Europees niveau moor ook op het niveau van lokale overheden. 

Het entameren van gezamenlijke projecten waar succesverhalen aan kunnen worden ontleend zijn van wezensbelang om een nieuw Europa te doen functioneren. De Europese Unie moet veel meer dan nu het geval is laten zien dat ze op alle terreinen een toegevoegde waarde biedt, niet alleen op materieel, maar juist ook op immaterieel gebied. Dit betekend absoluut niet noodzakelijkerwijs dat alle macht in Brussel gecentraliseerd moet zijn.